Geestelike leierskap: In die voetspore van Jesus

Ons leef in ’n tydvak van ongekende verskuiwings. Geopolitieke skuiwe en diep ekonomiese druk in ons samelewing raak ons gesinne, terwyl die politieke koalisiedinamika in ons land baie van ons vra. Dit dwing ons om diep oor geestelike leierskap te besin: Hoe rig ons die kerk in ’n samelewing wat finansieel swaarkry en moeg is, maar ook veerkragtig bly?

Ons Sinodevergadering vind vanjaar plaas onder die tema van ons oorhoofse roeping. Die 2026-tema sluit nou aan by en bou voort op vorige sinodetemas. In 2022 het die Sinode gesê: “Hier is ons, stuur ons.” In 2024 het ons biddend saam op pad gegaan as gestuurdes, en nou, in 2026, doen ons dit as Oostelike Sinode in die voetspore van Jesus.

Markus 10 dien as oorgangspunt tussen Jesus se bediening in Galilea en die aanbreek van die laaste dae in Jerusalem, en sluit af met Jesus se derde lydensaankondiging. Vers 32 het my laat nadink: “Op pad Jerusalem toe het Jesus voor hulle uit geloop. Dit het die dissipels verontrus en die mense wat agterna gekom het, laat bang word.”

Ons bring nie aldag die woorde “verontrus” en “bang” in verband met die navolging van Jesus nie. Wanneer ’n mens egter die eise van dissipelskap, asook Jesus se mededelings oor sy lydensweg, in ag neem, word dit meer verstaanbaar. Net soos die eerste dissipels bevind ons ons vandag in ’n onbekende landskap, en is vrees en onrus nie vir ons vreemde emosies nie.

Tydens ons Sinodevergadering gaan ons saam nadink oor leierskap vir die kerk van vandag, sodat ons agter Jesus kan aanloop sonder om deur vrees gelei te word. Ons gaan fyn luister om ons roeping binne die konteks van die wêreld te onderskei, sodat die kerk ’n tasbare ruimte van hoop kan wees.

Mag hierdie oorgangstyd ons harte voorberei vir ons saamwees. Ons rig ons oë op die Een wat steeds vooruitloop, in die geloof dat Hy sy kerk ook vir hierdie era toerus.

15/09/2026