Die Oostelike Sinode het 47 jaar gelede, op 2 November 1979, vir die eerste keer as sinode gekonstitueer. Die eerste volwaardige sinodesitting het vier jaar later plaasgevind. Dit het oor tien dae gestrek, met ’n agenda van 455 bladsye! Altesaam 89 gemeentes is deur 144 predikante en 151 ouderlinge as afgevaardigdes verteenwoordig. (Ek wonder hoeveel afgevaardigdes vandag bereid sou wees om ’n vergadering van tien dae met ’n agenda van 455 bladsye by te woon!) Gelukkig het die Oostelike Sinode reeds in 1991 besluit om sy vergaderings te verkort – tot vyf dae.

In die brief wat die sinode tydens die stigtingsvergadering aan gemeentes gerig het, word 1 Korintiërs 16:13–14 aangehaal: “Wees waaksaam, staan vas in die geloof, wees manmoedig, wees sterk! Laat alles by julle in liefde geskied.”

Veral vers 14, wat gelowiges oproep om alles in liefde te laat geskied, loop soos ’n goue draad deur die geskiedenis van ons sinode. In die Feesbundel van 2009 beskryf ds. Gerrie Doyer die werk van die sinode as diens aan gemeentes, naby mekaar kom, by mekaar leer en teenoor mekaar getuig, toewyding aan God om ’n verskil in die Naam van die Here in hierdie wêreld te maak. Dr. Danie Dreyer vermeld in dieselfde bundel dat die nuwe sinode ’n sinode was wat sou funksioneer volgens die familiemetafoor waar die kerkorde en finansies ’n dienende, en nie ’n dominerende rol nie, speel.

Vandag, 47 jaar later, bly hierdie familiemetafoor steeds die leidende motief van ons saamwees as gemeentes van Christus. Tydens die afgelope sinodevergadering het ons opnuut gekies om in die voetspore van Jesus te volg en die Here dienend, met deernis en doelgerigtheid, na te volg.

Ons bede by die Sinodehuis is dat die Here Sy kerk teen verdelende magte sal bewaar. Mag die

Oostelike Sinode as familie in Christus steeds getrou voortgaan om ons roeping uit te leef: om te hoor, te dien en te lei – tot eer van God en tot uitbreiding van Sy Koninkryk.

03/11/2026