Wanneer die kaart verander: Hoop wat groei wanneer mense saamstaan

Vir *Mia, *Hannah en *Joshua het die lewe ‘n ander koers ingeslaan as wat enigiemand ooit vir hulle sou toewens. Tog getuig hul verhaal daarvan dat nuwe hoop kan groei wanneer mense besluit om saam te stap.

‘n Gesin vind mekaar

Hoewel hulle uit verskillende biologiese gesinne gekom het, is die drie kinders saam aangeneem toe hulle nog jonk was. Hulle het ‘n huis gekry om hul eie te noem en ouers wat daarna gestreef het om aan hulle die liefde, stabiliteit en geleenthede te bied wat elke kind verdien.

Mettertyd het hulle ‘n hegte gesin geword. Die kinders is tuis onderrig en vir ‘n tyd lank het dit gelyk asof die lewe uiteindelik in die regte rigting beweeg.

Wanneer die pad onverwags draai

Die jare daarna het egter nuwe uitdagings gebring.

Mia, die oudste, het met emosies geworstel wat sy self dikwels nie kon verstaan of verwoord nie. Haar innerlike pyn en verwarring het uiteindelik daartoe gelei dat sy in pleegsorg geplaas is. Hoewel die skeiding pynlik was, het die band tussen die drie kinders nooit verdwyn nie.

Ná hul aanneemma se afsterwe het rou die gesin se lewe ingrypend verander. Mia, toe reeds 18 jaar oud en uit pleegsorg ontslaan, het teruggekeer om hul aanneempa te help om na Hannah en Joshua om te sien. Die daaglikse stryd om kop bo water te hou het egter veroorsaak dat hul opvoedkundige agterstande al hoe groter geword het.

Daar was nuwe drome. Planne is beraam om as gesin na die buiteland te verhuis, waar nuwe geleenthede gewag het.

Toe tref nóg ‘n verlies.

Met die afsterwe van hul aanneempa het daardie planne nooit gerealiseer nie. Weereens moes die drie jongmense hul pad vorentoe nuut ontdek.

CMR Gauteng-Oos bring nuwe hoop

Vriende van die familie het hul huis tydelik vir Hannah en Joshua oopgestel terwyl daar na ‘n langtermynoplossing gesoek is. Teen dié tyd het hul opvoedkundige agterstande so groot geword dat hulp deur die Departement van Maatskaplike Ontwikkeling ingeroep is. Die saak is daarna na CMR Gauteng-Oos verwys.

Vandag getuig Mia se verhaal van veerkragtigheid en deursettingsvermoë. Sy het haar studies aan ‘n privaat kollege hervat en haar skoolopleiding suksesvol voltooi.

Hannah en Joshua woon tans in ‘n jeugsorgsentrum waar hulle die struktuur, ondersteuning en opvoedkundige hulp ontvang wat hulle nodig het. Hoewel dit ‘n groot uitdaging is om jare se agterstand in te haal, is hul toekoms weer doelbewus op koers geplaas.

Maatskaplike werkers, versorgers en ander ondersteuners stap daagliks saam met hulle terwyl hulle nuwe vaardighede ontwikkel, selfvertroue bou en die grondslag lê vir ‘n hoopvolle toekoms.

Hoop groei waar mense saamstaan

Statutêre ondersteuning strek egter net tot op die ouderdom van 18 jaar. Daarom leef die hoop dat nog mense deel sal word van die netwerk van sorg wat hierdie jongmense ondersteun totdat hulle hul voete stewig in volwassenheid gevind het.

Hierdie verhaal herinner ons daaraan dat hoop nie altyd in die vorm van ‘n wonderwerk kom nie. Soms kom dit as ‘n veilige plek om te bly. Soms as iemand wat in jou glo. Soms as nog ‘n geleentheid om weer te begin.

Want soms is dit juis wanneer die kaart verander, dat ‘n nuwe bestemming moontlik word.

Skuilname is gebruik om die identiteit van die kinders te beskerm.