Wanneer dr. Frikkie Coetzee terugkyk op sy bediening, sien hy dit as “’n avontuur om saam met die lewende Here op reis te wees” — ’n reis waarin Jesus as die Lewende Here hom getransformeer het en hom ’n lewe in oorvloed laat ontdek het. Hierdie lewende verhouding met God lê soos ’n goue draad deur sy hele roeping.

Een van die oomblikke wat vir hom die diepste betekenis gehad het, was die stille voorreg om oor grense heen te beweeg en God se nabyheid te verteenwoordig by brose mense. Dit is juis hierdie ontmoetings — ver van skares en kolligte — wat sy bediening gevorm en verdiep het.

Sy Sondagoggend begin lank voor die kerkbanke vol word. Sy geliefde ritueel is om vroeg op te staan, die erediens biddend deur te werk en self God se nabyheid te beleef.

As hy met sy jonger self op sy eerste dag in die bediening kon praat, sou sy woorde sag, wys en vol pastorale liefde wees: “wees rustiger; sit lank genoeg in stilte by God; lees goeie teologie; leer om te onderskei waar God reeds aan die werk is; wees onvoorwaardelik lief vir mense; en volg Jesus met oorgawe. En bowenal: vind die heilige balans tussen wees, doen en vertel.”

Die lied wat sy bediening die beste saamvat, is Liedboek 486:4: “As Hy ons roep tot sy diens, hoe sal ons dit mag weier?” – ’n reël wat deur die jare sy hart gerig en sy oorgawe aan die Here versterk het.