Wonderwerke Gebeur Nog: CMR Lyttelton se Storie van Hoop

Hoe ‘n gemeenskap se vinnige reaksie ‘n gesin se lewe verander het

Soms val gebeure so vinnig in plek dat mens net in verwondering kan staan oor God se goedheid. Hierdie inspirerende verhaal toon hoe CMR Lyttelton se ondersteuners binne ‘n uur genoeg fondse bymekaar gebring het om ‘n desperate gesin te help. Die storie van hoop deel ook twee kante – hoe die gebeure ontvou en ‘n blik in die hart van die CMR kantoor.

‘n Gesin in Nood

CMR Lyttelton ondersteun al geruime tyd ‘n alleenstaande moeder en haar twee klein dogtertjies. Hul onbetrokke, aggressiewe vader het glad nie finansieel bygedra nie en het gereeld hul lewens onderstebo gegooi. CMR Lyttelton het die gesin ondersteun in die Onderhoudshof en met die opstel van ‘n Ouerleidingsplan. Tydens hul laaste hofverskyning het die regter bepaal dat die dogtertjies geassesseer moet word – ‘n prosess wat R2 500 kos. Hierdie bedrag was ‘n astronomiese uitgawe vir die moeder se karige inkomste, maar ook ‘n uitdaging vir CMR Lyttelton.

Finansiële Druk op CMR Lyttelton – Die afgelope jaar het hulle:

• 109 gevalle gehad wat terapie benodig
• ‘n Rekening van R10 000 vir ‘n kliniese sielkundige betaal
• Hul Kinderfonds amper uitgeput

‘n Wonderwerk Ontvou

Bewus van die dringendheid, het CMR Lyttelton dadelik aan die werk gespring. Hulle het ‘n nood-epos aan hul lojale ondersteuners gestuur. Binne slegs een uur nadat die epos gestuur is, was daar genoeg geld ingesamel vir die vereiste assessering en verdere terapiesessies.

Die moeder was diep geraak deur die gemeenskap se vinnige reaksie en kon net deur haar trane sê: “Nou kan my kinders gesond word!”

Agter die Skerms: ‘n Hart vir Diens

Lizelle Faber, CMR Lyttelton se Administratiewe Bestuurder, deel haar emosionele ervaring van daardie oggend:

“Willens en wetens word jy deel van families se lewens. Jy hoor die verhale, die trane, die blydskap en moedeloosheid as jy die telefoon antwoord.”

Een van die vrae wat soveel keer gevra word, is oor fondse. Waar gaan ons die geld bymekaarskraap as die terapie of assesserings begin in die duisende? Hoe doen ons hierdie op so ‘n klein begroting, wat skaars die kante aan mekaar kan vashou, en waar ekstra regtig ekstra is?

Jy deel die storie – die storie van ‘n mamma en dogtertjies wat regtig nodig het om gesond te word. Wat moet losmaak van die verhale wat hulle al vir soveel jare vashou, wat ingeprent is in hul dag-tot-dag lewe.

Eers vra jy toestemming: mag ons hierdie deel? Dan gaan sit jy voor jou rekenaar en jy begin skryf. Jy maak staat daarop dat die Stem binne jou hart vir jou die woorde sal gee. Om te skryf wat nodig is om daar buite te wees, sonder om seer te maak of meer skade aan te rig. Jy vertrou en bid dat die woorde op die rekenaar die regte pad sal vind en dat daar hulp sal kom vir mamma, maar veral vir twee dogtertjies wat die stukke van hulle stukkende lewe moet optel.

Dan kom die wag. Dis ‘n tweerigting-straat, jy weet dit beter as enige ander. Die terapeut moet hoor, verstaan, sny sodat sy ook ‘n lewe kan maak van hierdie moeilike beroep waarvoor sy opgelei is. En die donateurs – hulle is die mense wat die pad oopkap vir die klein lyfies, hulle is die mense wat opstaan en sê: “Hier is ek, ek wil ‘n verskil maak, ek kan hierdie keer help.”

En dan val die stukkies van die storie inmekaar. Die betalings word gedoen, die afsprake word gemaak, en alles kom bymekaar om die eerste van vele stappe te wees om gesondheid ‘n kans te gee in die lewens van hierdie gesin. Dit is nie dankbaarheid wat mens sien op die gesig van mamma nie, dis soveel meer – verslae, hoopvol, amper soos wanneer jy die swaar rugsak na ‘n baie lang staproete kan afhaal, amper weer daardie asemhaal-oomblik.

Laastens sit jy, wat agter jou rekenaar ingeskuif het, met die emosies wat soos vlinders hop van een kosmos na ‘n ander in die tuine langs die pad. Jy weet dat jy weet dat Hy opgedaag het lank voor jy die eerste woord getik het, dat Hy al jare stap in hierdie strate waar jy jou nou bevind, en dat Hy met elkeen ‘n pad stap wat hier ‘n verskil kom maak het. En jy is diep dankbaar, stil, trane met ‘n diepe verstaan van dit is wat dit beteken – “It takes a village.”

Hoe u Kan Help

CMR Lyttelton steun voortdurend gesinne in nood. As u geïnspireer is deur hierdie verhaal en wil bydra tot hul Kinderfonds, kontak hulle kantoor vir meer inligting. Onthou: Soos Lizelle dit stel – “It takes a village” – dit verg ‘n hele gemeenskap om gesinne te help heel word.

Hierdie storie herinner ons daaraan dat wonderwerke nog steeds gebeur wanneer mense saamstaan om ander te help.